آسمان در رفت و آمد ، خانه در تعلیق بود

"من نمی رفتم به غربت تو فرستادی مرا"

کوچه لبریز صدای غربت عاشیق بود

بوسه باران کردمت ، لبریز لبریزی شدیم

این بهار ما میان فصل آلاچیق بود

جز من و تو که دچار سکر اندام هم ایم

هر که آمد در نگاه دین ما زندیق بود

من شدم مدهوش چشمانت ، تو هم بیهوش من

ما به هم مشغول و اما وقت در تضییق بود

ناگهان سیل کلاغان آمد و شب در رسید

ناگهان صبح رسیدن زیر تیز تیغ بود...

من چگونه باید این کابوس را باور کنم

با که گویم آه حاصل جمع ما تفریق بود...؟

سعید رضادوست