این چیست در درون من این بُهت بی حساب
تکرار بی شمار سرابی پس از سراب
خاکستری نشسته به جانم ز خیرگی
جاری است در تمام تنم حیرتی مذاب
در خلسه ی خیال گرفتار و سرخوشم
هشیاری ام مباد که خو کرده ام به خواب
آلوده ام به آنچه تو تقدیر کرده ای
سهم من از تشاء تو عذب است یا عذاب؟
در ازدحام این همه سرگشتگی بس است
آرامشی که می وزد از سوی آفتاب
نوشته شده در پنجشنبه ششم آذر ۱۳۹۹ توسط شهاب
